1. Język sugestywny :
Pisma Hazlitta w tym eseju charakteryzują się żywymi obrazami i sugestywnym językiem. Używa mocnych zwrotów opisowych, aby przekazać wpływ poezji na jego młody umysł. Na przykład opisuje głos Coleridge'a jako „odgłos grzmotu słyszalny z daleka”. Umiejętne użycie języka przez Hazlitta stwarza dla czytelnika zmysłowe wrażenia, pozwalając mu zastępczo doświadczyć jego emocjonalnych reakcji na poezję.
2. Krytyka literacka :
Hazlitt zajmuje się krytyką literacką, analizując charakterystyczne cechy i wkład poezji Coleridge'a i Wordswortha. Chwali Coleridge'a za jego „intensywność uczuć” i „przenikliwość intelektualną”, podkreślając jego umiejętność łączenia „entuzjazmu z myślą”. Jeśli chodzi o Wordswortha, Hazlitt podkreśla jego „prostotę stylu” i umiejętność uchwycenia „podstawowych pasji” natury ludzkiej. Poprzez swoje krytyczne spostrzeżenia Hazlitt rzuca światło na wyjątkowe mocne strony i cechy każdego poety.
3. Osobisty wpływ poezji :
Centralnym punktem eseju Hazlitta jest głęboki osobisty wpływ, jaki wywarła na niego poezja. Opisuje, jak lektura poezji Coleridge'a i Wordswortha otworzyła nowe sfery myśli i emocji, zmieniając jego spojrzenie na życie. Hazlitt podkreśla zdolność poezji do wzbudzania intensywnych uczuć, inspirowania wyobraźni i zapewniania pocieszenia w trudnych chwilach. Jego własne doświadczenia są świadectwem przemieniającej mocy literatury.
4. Estetyka romantyczna :
Esej Hazlitta wpisuje się w romantyczny ruch estetyczny początku XIX wieku. Romantycy cenili emocje, wyobraźnię i indywidualne doświadczenia ponad sztywne zasady i konwencje. Skupienie się Hazlitta na emocjonalnym i osobistym wpływie poezji odzwierciedla jego przyjęcie romantycznych ideałów. Wywyższa zdolność poezji do rozbudzania zmysłów i przenoszenia czytelnika na nowy poziom wrażeń.
5. Znaczenie poezji :
W całym eseju Hazlitt podkreśla znaczenie poezji w życiu człowieka. Twierdzi, że poezja to nie tylko rozrywka, ale głęboka i istotna część ludzkiego doświadczenia. Hazlitt wierzy, że poezja ma moc wzbogacenia naszego zrozumienia świata, pogłębienia emocji oraz zapewnienia źródła inspiracji i pocieszenia.
6. Intymność z naturą :
Hazlitt podkreśla intymny związek poetów z naturą, który jest głównym tematem literatury romantycznej. Opisuje, jak ich poezja oddaje piękno i wielkość świata przyrody i jak to połączenie wpływa na ich poetycką ekspresję. Ten nacisk na naturę odzwierciedla romantyczną wiarę w wzajemne powiązania ludzkości i środowiska naturalnego.
Podsumowując, książka Williama Hazlitta „Moje pierwsze spotkanie z poetami” oferuje osobistą i głęboko przeżytą analizę wpływu poezji na jego życie. Poprzez swój sugestywny język, krytykę literacką i nacisk na osobiste znaczenie poezji, Hazlitt przekazuje transformacyjną moc literatury i jej zdolność do kształtowania naszego rozumienia świata. Esej jest hołdem złożonym trwałemu wpływowi poezji i jej zdolności do rozbudzania wyobraźni i poruszania emocji.