Wiersze 1–12:
Prelegent wprowadza pojęcie władzy jako czegoś namacalnego i nieuchwytnego. Nazywa władzę „ogromną niebezpieczną siłą” i porównuje ją do „fali”. Ten obraz sugeruje, że władza nie jest statyczna, ale raczej dynamiczna i ciągle się zmienia. Rich podkreśla także paradoksalny charakter władzy, gdzie osoby sprawujące władzę często odczuwają potrzebę potwierdzania i obrony swojej władzy, jednocześnie obawiając się jej utraty.
Wiersze 13–24:
Prelegent zadaje szereg pytań o to, kto sprawuje władzę i jak ją wykorzystuje. Kwestionuje pogląd, że władza jest wyłącznie w rękach jednostek sprawujących władzę, argumentując, że zwykli ludzie również mają władzę. Rich sugeruje, że władza może objawiać się w różnych formach, w tym w sile fizycznej, wiedzy, wpływie, a nawet mocy wpływania na innych poprzez perswazję lub przykład.
Wiersze 25–36:
Rich podkreśla, że władza nie jest z natury dobra ani zła, lecz zależy raczej od tego, jak zostanie wykorzystana. Dokonuje rozróżnienia pomiędzy „władzą” (zrobieniem czegoś) a „władzą nad” (kontrolowaniem lub dominacją nad kimś). Prelegent sugeruje, że najbardziej odpowiedzialnym i etycznym wykorzystaniem władzy jest wykorzystywanie jej do konstruktywnych celów i wzmacniania innych, a nie dominowania nad nimi.
Wiersze 37–48:
Mówca przyznaje, że władza może zostać użyta do celów destrukcyjnych, prowadzących do przemocy, ucisku i niesprawiedliwości. Przytacza historyczne przykłady wykorzystania władzy do szkodliwych celów i ostrzega przed niebezpieczeństwami związanymi z koncentracją władzy w rękach kilku osób lub instytucji.
Wiersze 49–56:
W końcowych zwrotkach Rich wyraża nadzieję na społeczeństwo, w którym władza jest zdecentralizowana i dzielona. Wyobraża sobie świat, w którym jednostki mogą uczestniczyć w podejmowaniu decyzji i sprawować kontrolę nad swoim życiem i społecznościami. Prelegent podkreśla, że walka o władzę trwa i że dla stworzenia bardziej sprawiedliwego i godziwego świata istotne jest, aby jednostki uznawały i domagały się własnej władzy.
W „Władzy” Adrienne Rich rzuca wyzwanie tradycyjnemu pojęciu władzy i zachęca jednostki do krytycznego zbadania, w jaki sposób władza jest wykorzystywana w społeczeństwie. Podkreśla odpowiedzialność związaną z władzą i zachęca do jej wykorzystania do celów konstruktywnych i wzmacniających. Wiersz Richa jest wezwaniem do aktywnego zaangażowania się w kształtowanie struktur władzy, które kształtują ich życie i otaczający ich świat.