Wpływ na język:Mocarstwa kolonialne narzuciły społeczeństwom afrykańskim własne języki (francuski, angielski, portugalski), co doprowadziło do marginalizacji języków tubylczych. Wpłynęło to na sposoby ekspresji w literaturze afrykańskiej, przy czym większość dzieł literackich została napisana w językach europejskich.
Asymilacja kulturowa:Kolonializm promował asymilację kulturową, tłumiąc i podważając afrykańskie tradycje i tożsamość. Dzieła literackie z tego okresu często odzwierciedlały tę walkę kulturową i opór wobec dominujących narracji kolonialnych.
Nowe gatunki literackie:Wprowadzenie europejskich form literackich, takich jak powieść i opowiadanie, wpłynęło na rozwój literatury afrykańskiej. Doprowadziło to do połączenia tradycyjnych narracji ustnych z zachodnimi konwencjami literackimi, co zaowocowało unikalnymi i żywymi wyrażeniami literackimi.
Pojawienie się tożsamości afrykańskiej:Kolonializm zapoczątkował powstanie afrykańskiego nacjonalizmu i poszukiwanie tożsamości. Afrykańscy pisarze zaczęli odzyskiwać swój głos, kwestionując narracje kolonialne i przedstawiając afrykańskie perspektywy i doświadczenia. Doprowadziło to do powstania bogatej literatury podejmującej tematy tożsamości kulturowej, wyzwolenia i oporu.
Marginalizacja głosów afrykańskich:W okresie kolonialnym literatura afrykańska była często marginalizowana i lekceważona przez dominujący zachodni establishment literacki. Skutkowało to brakiem uznania i docenienia pisarzy afrykańskich i ich dzieł, co doprowadziło do wyzwań w rozpowszechnianiu ich literatury poza kontynentem afrykańskim.
Literatura postkolonialna:Po zakończeniu kolonializmu literatura afrykańska przeszła w fazę postkolonialną, charakteryzującą się ciągłym badaniem wpływu kolonializmu i poszukiwaniem tożsamości postkolonialnej. Pisarze zaczęli poruszać takie tematy, jak dekolonizacja, kulturowe problemy i złożoność społeczeństw afrykańskich po odzyskaniu niepodległości.
Wybitni pisarze afrykańscy:w okresie kolonialnym i po nim pojawiło się kilku znanych pisarzy afrykańskich, w tym między innymi Chinua Achebe, Ngũgĩ wa Thiong'o, Wole Soyinka, Bessie Head i Nadine Gordimer. Ich dzieła zyskały światowe uznanie i znacząco przyczyniły się do rozwoju literatury afrykańskiej jako siły witalnej w literaturze światowej.
Tematyka traumy, uzdrowienia i pojednania:literatura afrykańska często porusza tematy traumy, uzdrowienia i pojednania w odpowiedzi na blizny pozostawione przez kolonializm. Pisarze badają długoterminowe skutki kolonializmu i zbiorowe uzdrowienie potrzebne społeczeństwom do postępu.
Ruchy i kolektywy literackie:Kolonializm był także katalizatorem powstawania ruchów i kolektywów literackich, takich jak ruch Murzynów, który celebrował afrykańską kulturę i tożsamość. Ruchy te zapewniły afrykańskim pisarzom platformę do wyrażania swojego głosu i przyczyniania się do rozwoju wyjątkowej afrykańskiej estetyki literackiej.
Wpływ globalny:literatura afrykańska zyskała globalne znaczenie, wpływając na pisarzy i czytelników na całym świecie. Przyczyniło się do lepszego zrozumienia afrykańskich doświadczeń, perspektyw i złożoności społeczeństw postkolonialnych, kwestionując dominujące narracje oraz rozwijając empatię i zrozumienie kulturowe.
Pomimo wyzwań stwarzanych przez kolonializm, literatura afrykańska wykazała się odpornością, adaptacją i ewolucją, aby odzwierciedlić zmieniające się konteksty i aspiracje kontynentu. Nadal stanowi potężną siłę kształtującą tożsamość afrykańską i wnoszącą wkład w światowy krajobraz literacki.