Bernardo Carpio urodził się w X wieku w Hiszpanii, w czasie najazdu kraju przez Maurów. Jego ojcem był legendarny hrabia Don Sancho Díaz, a matką piękna Doña Jimena. Bernardo od najmłodszych lat wykazywał się wielką siłą i odwagą i szybko stał się znany jako wielki wojownik.
W miarę jak Maurowie podbijali coraz większą część Hiszpanii, Bernardo Carpio zdecydował się podjąć działania. Zebrał armię chrześcijan i poprowadził ich do walki z muzułmańskimi najeźdźcami. Obie strony walczyły zaciekle przez wiele lat, ale ostatecznie armia Bernarda została pokonana.
Bernardo został schwytany i uwięziony w jaskini w górach. Tam został przykuty do skały i pozostawiony na śmierć. Ale Bernardo nie chciał porzucić nadziei. Wiedział, że jego przeznaczeniem jest obudzić i ocalić Hiszpanię przed Maurami.
Pewnego dnia młoda kobieta o imieniu Jimena odwiedziła Bernarda w jego więzieniu. Jimena była piękną i potężną czarodziejką i była zdeterminowana pomóc Bernardo w ucieczce. Rzuciła na Bernardo zaklęcie, które pozwoli mu uwolnić się z łańcuchów.
Bernardo był wolny! Szybko zebrał swoją armię i ponownie poprowadził ją do bitwy z Maurami. Tym razem Bernardo zwyciężył. Maurowie zostali pokonani, a Hiszpania wreszcie uwolniła się spod ich rządów.
Bernardo Carpio jest dla Hiszpanów symbolem nadziei i odwagi. Przypomina, że nawet w najciemniejszych czasach zawsze jest nadzieja na zwycięstwo.