1. Cel:
Antoni: Antoniusz wygłasza przemówienie, które ma wpłynąć na emocje obywateli i zachęcić ich do powstania przeciwko spiskowcom, którzy zabili Cezara. Jego głównym celem jest zwrócenie opinii publicznej przeciwko Brutusowi i innym zabójcom, przedstawiając Cezara jako męczennika i ofiarę.
Brutus: Przemówienie Brutusa skupia się bardziej na racjonalnym uzasadnieniu zabójstwa Cezara. Ma na celu przekonanie obywateli, że czyn ten był konieczny, aby zachować republikę rzymską i zapobiec przekształceniu Cezara w tyrana.
2. Ton:
Antoni: Przemówienie Antoniusza jest naładowane emocjonalnie i wysoce przekonujące. Używa sugestywnego języka, pytań retorycznych i bezpośrednio odwołuje się do lojalności obywateli wobec Cezara i ich poczucia niesprawiedliwości. Umiejętnie gra na ich sympatii i gniewie.
Brutus: Natomiast mowa Brutusa jest bardziej logiczna i bezpośrednia. Swoje argumenty przedstawia spokojnym i rozsądnym tonem, odwołując się bardziej do intelektu obywateli niż do emocji.
3. Treść:
Antoni: Antoniusz skupia się na cnotach, osiągnięciach i dobrodziejstwach Cezara, jakie przywiózł do Rzymu. Podkreśla także zdradę i okrucieństwo spiskowców, sugerując, że działali oni raczej z zazdrości niż dla dobra republiki.
Brutus: Brutus podkreśla znaczenie zachowania republiki i zachowania tradycyjnych wartości Rzymu. Twierdzi, że ambicje i pragnienie władzy absolutnej Cezara zagroziły republice, przez co jego usunięcie było konieczne dla przetrwania Rzymu.
4. Wykorzystanie dowodów:
Antoni: Antony skutecznie wykorzystuje emocjonalne apele i manipulacje, aby wpłynąć na tłum. Podnosi zakrwawiony płaszcz Cezara i odczytuje jego testament, w którym zapisuje obywatelom znaczną sumę pieniędzy, budząc litość i poczucie wdzięczności wobec Cezara.
Brutus: Brutus opiera się na logicznym rozumowaniu i racjonalnych argumentach. Przedstawia dowody działań i zamierzeń Cezara, takie jak odmowa odrzucenia ofiarowanej mu korony, na poparcie twierdzenia, że Cezar stawał się tyranem.
5. Reakcja publiczności:
Antoni: Przemówienie Antoniusza bardzo skutecznie wpływa na tłum. Obywatele ulegają jego emocjonalnym apelom i okazują złość wobec spiskowców, co prowadzi do chaotycznej atmosfery i chęci zemsty.
Brutus: Chociaż przemówienie Brutusa jest logiczne i dobrze uzasadnione, nie wpływa tak skutecznie na tłum. Obywatele pozostają sceptyczni i nieprzekonani, ostatecznie zwracając się przeciwko niemu i wspierając wezwanie Antoniusza do zemsty.
Podsumowując, przemówienia pogrzebowe Antoniusza i Brutusa są fascynujące, różnią się jednak celem, tonem, treścią i reakcją publiczności. Antoniusz używa emocjonalnych odwołań i strategii retorycznych, aby podburzyć tłum, podczas gdy Brutus opiera się na logice i rozumowaniu. Udana manipulacja Antoniusza powoduje, że obywatele zwracają się przeciwko zabójcom, a przemówienie Brutusa nie przekonuje tłumu, co prowadzi do jego upadku.