1. Chorał otwierający i zamykający :Bach często zaczynał i kończył swoje kantaty chorałem. Zapewniło to poczucie jedności i spójności dzieła, a także powiązanie tematyczne pomiędzy różnymi ruchami.
2. Przeplatane chorały :Bach czasami wplatał melodie chorałowe w materię innych części, takich jak arie i recytatywy. Technika ta pomogła ujednolicić kantatę na głębszym poziomie, tworząc poczucie ciągłości i spójności.
3. Fantazje chorałowe :Bach skomponował fantazje chorałowe, które były rozszerzonym instrumentalnym opracowaniem melodii chorałowych. Fantazje te często służyły jako wstępy lub przerywniki między częściami oraz pomagały rozwijać i eksplorować melodie chorałowe w bardziej improwizowany sposób.
4. Wariacje chorałowe :Bach napisał także wariacje chorałowe, które polegały na prezentowaniu melodii chorałowej w różnych wariacjach, z których każda miała swój własny, niepowtarzalny sposób traktowania i charakter. Te wariacje można wykorzystać do zbadania różnych aspektów melodii chorału i urozmaicenia kantaty.
5. Cantus Firmus :W niektórych kantatach Bach używał melodii chorałowej jako cantus firmus, czyli melodii granej lub śpiewanej przez całą część, podczas gdy inne głosy zapewniają akompaniament. Technika ta zapewniła mocny fundament strukturalny dla ruchu i pomogła ujednolicić różne sekcje.
Stosując te różne techniki, Bach był w stanie wykorzystać chorał do ujednolicenia swoich kantat na wielu poziomach, tworząc poczucie spójności, ciągłości i jedności tematycznej w całym utworze.