Do najbardziej znanych przypadków spornego autorstwa należą sztuki „Tytus Andronikus” (1594) i „Edward II” (1592-93). Obie te sztuki mają pewne cechy poetyckie, elementy strukturalne i style dramatyczne charakterystyczne dla pisarstwa Marlowe'a, co skłoniło niektórych krytyków i naukowców do zaproponowania idei współpracy lub częściowego autorstwa Marlowe'a.
Zwolennicy wyłącznego autorstwa Szekspira argumentują, że podobieństwa można przypisać wpływowi wczesnych dzieł Marlowe'a na rozwijający się styl Szekspira. Podkreślają także rozwój i ewolucję Szekspira jako pisarza na przestrzeni lat, demonstrując jego zdolność do pisania w różnych stylach i gatunkach przez całą jego karierę.
Co więcej, pewne różnice tekstowe i stylistyczne występujące w spornych sztukach sugerują, że są one raczej wynikiem rozwoju i eksperymentów Szekspira niż współpracy. Różnice te obejmują takie aspekty, jak licznik, słownictwo i techniki retoryczne.
Pomimo tych argumentów teoria współpracy Szekspira i Marlowe’a pozostaje przedmiotem ciągłych badań i dyskusji wśród badaczy i entuzjastów. Badania porównawcze i dalsza analiza spornych dzieł w dalszym ciągu rzucają światło na złożony krajobraz literacki epoki elżbietańskiej i zawiłości autorstwa tamtych czasów.