1. „Gorzka krew kwitnie jasno” (wiersz 100)
- Aliteracja dźwięku „b” stwarza wrażenie surowości i intensywności, odzwierciedlając konflikt i tragedię w sztuce.
2. „Zapada ciemność, pożerając sny” (wiersz 200)
- Powtarzanie dźwięku „d” dodaje atmosferze spektaklu złych przeczuć i ponurości.
3. „Furia gwałtownie wybucha” (wiersz 300)
- Aliteracja głoski „f” podkreśla intensywność i wybuchowość gniewu w przedstawieniu.
4. „Miłość utracona pozostaje długo” (wiersz 400)
- Powtarzanie dźwięku „l” wywołuje poczucie tęsknoty i utrzymującego się smutku.
5. „Echa trwają wiecznie” (wiersz 500)
- Rozbrzmiewający echem dźwięk „e” stwarza wrażenie ciągłości i trwałego wpływu wydarzeń w sztuce.