Centralnym punktem wiersza jest metafora rosnącego drzewa, która stanowi przejmujący kontrast wobec ulotnej natury ludzkiego życia. Jonson porównuje stały wzrost drzewa w górę i nieubłagany bieg czasu. Drzewo jest symbolem stabilności i długowieczności, podczas gdy życie ludzkie jest przedstawiane jako efemeryczne i podatne na upływ czasu.
Powtarzając zdanie „nie rośnie jak drzewo”, Jonson podkreśla wyjątkową i niepewną naturę ludzkiej egzystencji. W przeciwieństwie do drzew, które mogą przetrwać stulecia, człowiek podlega nieubłaganemu procesowi starzenia się i ostatecznemu rozkładowi. Wiersz podkreśla kontrast między nieprzemijającą siłą natury a kruchością ludzkiego życia, wywołując poczucie melancholii i egzystencjalnej kontemplacji.
Jonson dodatkowo wzmacnia emocjonalny wpływ wiersza, wykorzystując obrazy zmysłowe i personifikację. Żywe opisy „pięknie pachnącego rękopisu młodości” i „kwiatu” życia podkreślają przemijające piękno i delikatną naturę młodości. Uosabiając czas jako „złodzieja” i „kormorana pożerającego naszą szybką świetność”, Jonson przekazuje poczucie pilności i straty, dodając przejmującego tonu wiersza.
Wiersz kończy się filozoficzną refleksją nad krótkotrwałością życia i daremnością lgnięcia do dóbr ziemskich. Jonson namawia czytelnika, aby doceniał ulotne chwile szczęścia i cenił teraźniejszość, zamiast zabiegać o materialne bogactwo lub nieśmiertelną sławę. Wiersz zachęca czytelników do przyjęcia skończonej natury istnienia i znalezienia pocieszenia w prostych radościach życia.
Podsumowując, „To nie rośnie jak drzewo” to pięknie napisany i dający do myślenia wiersz, który zręcznie porusza tematy czasu, śmiertelności i kondycji ludzkiej. Umiejętne wykorzystanie przez Jonsona obrazów, symboliki i filozoficznej kontemplacji zachęca czytelników do zastanowienia się nad przemijaniem ludzkiego życia i docenienia cennych chwil, które składają się na nasze istnienie. Przejmujące przesłanie wiersza o krótkości czasu i znaczeniu życia w teraźniejszości nadal przemawia do czytelników, czyniąc go ponadczasowym i introspekcyjnym dziełem literackim.