Duchowieństwo dzieliło się na dwie główne grupy:duchowieństwo świeckie i duchowieństwo regularne. Duchowieństwo świeckie to ci, którzy żyli i pracowali w świecie, czyli proboszczowie i kapelani. Do duchownych stałych zaliczano osoby żyjące we wspólnotach religijnych, na przykład mnisi, mniszki i bracia.
Duchowni byli potężną i wpływową grupą w XVIII-wiecznej Francji, ale musieli także stawić czoła wielu wyzwaniom. Oświecenie, ruch filozoficzny kładący nacisk na rozum i naukę, doprowadził wielu ludzi do kwestionowania autorytetu Kościoła. Rewolucja francuska wywarła także niszczycielski wpływ na duchowieństwo, ponieważ wielu księży i biskupów zginęło lub zostało uwięzionych.
Pomimo tych wyzwań duchowieństwo pozostało ważną częścią społeczeństwa francuskiego aż do końca XVIII wieku. Odegrali istotną rolę w oświacie, opiece społecznej i życiu religijnym. Nadal byli znaczącą siłą polityczną nawet po rewolucji.