Książkę otwierają rozważania Lwa Tołstoja na temat natury Boga i roli miłości w życiu człowieka. Tołstoj argumentuje, że Bóg w swej istocie jest miłością i że miłość jest najwyższym prawem życia. Podkreśla znaczenie ucieleśniania tej miłości w naszych działaniach i relacjach.
Rozdział 2:Pierwsze przykazanie
Tołstoj bada pierwsze przykazanie:„Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną” i interpretuje je w kategoriach priorytetowego traktowania miłości do Boga ponad wszystko inne. Przeciwstawia miłość Boga miłości do dóbr doczesnych, władzy i sławy, podkreślając potrzebę szukania przede wszystkim miłości i królestwa Bożego.
Rozdział 3:Drugie przykazanie
Tołstoj omawia drugie przykazanie:„Nie będziesz czynił żadnego rzeźbionego obrazu” i wiąże je ze znaczeniem nietworzenia bożków ani zastępowania zewnętrznych symboli prawdziwą miłością i oddaniem Bogu. Zachęca wierzących, aby skupili się na uwielbieniu wewnętrznym i komunii z Bogiem.
Rozdział 4:Trzecie przykazanie
Tołstoj analizuje trzecie przykazanie:„Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga swego, na próżno” i podkreśla znaczenie używania imienia Bożego z szacunkiem i autentycznością. Przestrzega przed obłudnymi i pozbawionymi znaczenia praktykami religijnymi, którym brakuje prawdziwej miłości i szczerości.
Rozdział 5:Czwarte przykazanie
Badając czwarte przykazanie:„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić”, Tołstoj podkreśla znaczenie znalezienia czasu na duchową refleksję, odpoczynek i połączenie się z Bogiem. Zachęca wierzących, aby postrzegali szabat jako okazję do osobistego rozwoju i komunii, a nie tylko przestrzeganie go z obowiązku.
Rozdział 6:Piąte przykazanie
Tołstoj omawia piąte przykazanie:„Czcij ojca swego i matkę swoją” i rozszerza jego znaczenie poza szanowanie rodziców, aby objąć szacunek dla wszystkich ludzi i autorytetów w naszym życiu. Podkreśla, że prawdziwy honor wypływa z miłości i zrozumienia, że każdy człowiek jest odbiciem Boga.
Rozdział 7:Szóste przykazanie
Zagłębiając się w szóste przykazanie „Nie zabijaj”, Tołstoj argumentuje, że przykazanie to ma daleko idące konsekwencje wykraczające poza morderstwo fizyczne. Potępia wszelkie formy gniewu, nienawiści i przemocy, podkreślając, że prawo miłości zabrania wszelkich czynów, które szkodzą lub pogarszają życie i dobro innych.
Rozdział 8:Siódme przykazanie
Tołstoj bada siódme przykazanie „Nie cudzołóż” i interpretuje je jako wezwanie do czystości i wierności w związkach. Podkreśla świętość małżeństwa, piękno miłości monogamicznej oraz znaczenie traktowania kobiet z szacunkiem i godnością.
Rozdział 9:Ósme przykazanie
Omawiając ósme przykazanie „Nie kradnij”, Tołstoj poszerza jego znaczenie nie tylko o kradzież materialną, ale także wyzysk i manipulację innymi. Opowiada się za uczciwością, sprawiedliwością i sprawiedliwą dystrybucją zasobów, podkreślając znaczenie miłości jako wiodącej zasady interakcji międzyludzkich.
Rozdział 10:Dziewiąte przykazanie
Tołstoj analizuje dziewiąte przykazanie:„Nie będziesz składał fałszywego świadectwa przeciwko bliźniemu swemu” i podkreśla znaczenie prawdomówności i uczciwości w naszych słowach i czynach. Podkreśla destrukcyjne skutki nieuczciwości i oszustwa, zarówno w relacjach osobistych, jak i w całym społeczeństwie.
Rozdział 11:Dziesiąte przykazanie
Tołstoj kończy swoje badanie Dziesięciu Przykazań omawiając dziesiąte przykazanie „Nie pożądaj” i jego konsekwencje dla ludzkich pragnień i spełnienia. Twierdzi, że prawdziwe zadowolenie nie wynika ze zdobywania dóbr materialnych, ale z kultywowania miłości, współczucia i wdzięczności za błogosławieństwa, które już posiadamy.
Wniosek:Miłość jest Bogiem
Tołstoj kończy swoją książkę powtarzając swoje główne przesłanie:Bóg jest miłością, a miłość jest ostatecznym prawem życia. Zachęca czytelników, aby uznali miłość za siłę przewodnią w swoich myślach, słowach i czynach, co ostatecznie prowadzi do bardziej harmonijnego i satysfakcjonującego życia zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo.