Co to jest opera balladowa?

Opera balladowa to rodzaj dramatu muzycznego, który powstał w Anglii w XVIII wieku. Charakteryzuje się wykorzystaniem mówionego dialogu przeplatanego piosenkami do popularnych melodii tamtych czasów, często pieśni ludowych lub arii operowych. Opery balladowe zazwyczaj były satyrą na współczesne wydarzenia społeczne i polityczne i często były wystawiane w teatrach skierowanych do publiczności z klasy robotniczej.

Jedną z najsłynniejszych oper balladowych jest „Opera żebracza” Johna Gay’a, wystawiona po raz pierwszy w 1728 roku i będąca satyrą na korupcję i chciwość klas wyższych. Inne znane opery balladowe to „The Devil to Pay” Charlesa Coffeya (1731) i „The Grub-Street Opera” Henry'ego Fieldinga (1731).

Popularność oper balladowych spadła na początku XIX wieku, ale została wznowiona na przełomie XIX i XX wieku, zwłaszcza przez Gilberta i Sullivana w ich serii operetek komiksowych. Dziś opery balladowe nie są już tak powszechne jak kiedyś, ale nadal są sporadycznie wystawiane.