Asonans :Używa także asonansu, czyli powtarzania dźwięków samogłosek, aby stworzyć poczucie harmonii i jedności. Na przykład w wierszu „A jasne gwiazdy świecą na niebie” powtarza się dźwięk „i”, aby stworzyć poczucie ciszy i spokoju.
Konsonans :Używa także współbrzmienia, czyli powtarzania dźwięków spółgłoskowych, aby stworzyć poczucie napięcia i napięcia. Na przykład w wierszu „I zapada ciemna noc” powtarzają się dźwięki „k” i „l”, aby wywołać złe przeczucia.
Hiperbola :Używa także hiperboli lub przesady, aby stworzyć wrażenie dramatyzmu i wpływu. Na przykład w wierszu „A ziemia trzęsie się pod naszymi stopami” użyto przesady, aby podkreślić siłę i wielkość trzęsienia ziemi.
Zdjęcia :Używa obrazów, aby stworzyć żywy i szczegółowy obraz trzęsienia ziemi. Na przykład w wierszu „A budynki walą się i upadają” obrazy te służą stworzeniu wrażenia zniszczenia i dewastacji.
Metafora :Używa także metafor, aby stworzyć głębszy poziom znaczenia. Na przykład w wierszu „I świat wywrócił się do góry nogami” metafora została użyta do przekazania idei, że trzęsienie ziemi całkowicie wszystko zmieniło.
Personifikacja :Używa personifikacji, aby nadać ludzkie cechy przedmiotom lub ideom. Na przykład w wierszu „A wiatr szepcze nam do uszu” personifikacja służy do przekazania idei, że wiatr do nas mówi.
Symbolika :Używa symboliki, aby nadać przedmiotom lub ideom głębsze znaczenie. Na przykład w wierszu „I gołąb odlatuje” gołąb jest używany jako symbol pokoju i nadziei.
To tylko niektóre z figur retorycznych, których używa w swoim wierszu. Używając tych figur retorycznych, Jego jest w stanie stworzyć żywy i zapadający w pamięć opis trzęsienia ziemi.