1. Aby zatrzymać się lub pozostać w miejscu:
- Przykład:„Ale zostań, jakie światło wpada przez tamte okno?” (Akt 2, Scena 2) - Romeo przerywa rozmowę, aby podziwiać urodę Julii.
2. Aby opóźnić lub przełożyć:
- Przykład:„Pomyślałbym, że lepiej umrzeć / Niż pozostać w tym nudnym i spóźnionym dniu, / Gdyby nie twoja miłość…” (Akt 4, Scena 1) - Romeo opłakuje pozorną śmierć Julii i jest gotowy opóźnić własną śmierć do czasu, aż będzie mógł ją ponownie spotkać.
3. Aby poczekać lub poczekać na:
- Przykład:„Oto nadchodzi dama. Och, jak lekka stopa / Nigdy nie zużyje wiecznego krzemienia. / Kochanek może dosiadać pajęczyny / Która bezczynnie pływa w rozpustnym letnim powietrzu, / A jednak nie spada; taka lekka to marność” (Akt 2, Scena 6) – Romeo czeka na przybycie Julii podczas słynnej sceny balkonowej, opisując jej lekkie kroki jako ledwie dotykające ziemi.
4. Aby wesprzeć lub podeprzeć:
- Przykład:„Ty jednak jesteś sobą, a nie Montague. / Co to jest Montague? To nie jest ani ręka, ani stopa, / Ani ramię, ani twarz, ani żadna inna część / Należysz do mężczyzny. O, bądź jakimś innym imieniem / Przynależność do mężczyzny. O, bądź jakimś innym imieniem/należącym do mężczyzny i porzuć to drugie!” (Akt 2, Scena 2) - Julia sugeruje, że imię Romea go nie definiuje i powinien wybrać inne, „inne imię”, aby pozostać w niej zakochany.
5. Aby pozostać stałym i wiernym:
- Przykład:„Twoja piękność nie poczuła wściekłości tyrana
Ani jego zaciekła ręka nie zniekształciła twego wieku dojrzałego” (Sonnet 32, ll. 9-10) – Osoba mówiąca sonet wychwala uczciwość i świeżość piękna swego przyjaciela, która przetrwała zarówno wiek, jak i „ogień miłości”, aby pozostać niezmienna nawet z upływem czasu.
Użycie słowa „zostań” w Romeo i Julii dodaje głębi i złożoności językowi oraz przyczynia się do zgłębienia w sztuce miłości, straty i śmiertelności.