Pod jakim względem głośniki obu sonetów są podobne?

Zarówno w Sonecie 18 Williama Szekspira, jak i w Sonecie 29 Edmunda Spensera prelegenci wyrażają głęboki podziw i miłość do bohaterów swoich wierszy. Używają bogatego i wzniosłego języka, aby wychwalać fizyczne piękno, cnoty i cechy swoich ukochanych. Obydwa sonety podkreślają siłę miłości, która pozwala przetrwać i przekroczyć ograniczenia czasu. Prelegenci są pewni nieśmiertelności swojej miłości i trwałego oddziaływania ich poetyckich hołdów. Poprzez swoje wymowne słowa starają się uwiecznić piękno i wartość swoich bliskich. Pomimo specyficznych różnic w obrazach i tematyce, ukryte uczucia oddania i uwielbienia łączą głośniki obu sonetów.