* Prolog (wiersze 1-99): Spektakl rozpoczyna się od rozmowy sióstr Antygony i Ismeny. Antygona mówi Ismene, że ich brat Polinejkes został zabity i że Kreon, nowy król Teb, zabronił jego pochówku. Antygona jest zdecydowana przeciwstawić się rozkazowi Kreona i sama pochować Polinejkesa, lecz Ismena próbuje ją od tego odwieść.
* Parodos (linie 100–161): Wchodzi Chór starszyzny tebańskiej i śpiewa pieśń o historii miasta i ostatnich wydarzeniach, które doprowadziły do konfliktu między Antygoną a Kreonem.
* Pierwszy odcinek (wiersze 162–331): Antygona zostaje złapana przez strażników podczas próby pochowania Polinejkesa. Zostaje postawiona przed Kreonem, który konfrontuje ją z jej nieposłuszeństwem. Antygona broni swoich działań, argumentując, że jest zobowiązana pochować brata zgodnie z prawami bogów. Kreon jest niewzruszony jej argumentami i nakazuje uwięzienie jej w jaskini.
* Drugi odcinek (linie 332–581): Hajmon, syn Kreona i narzeczony Antygony, próbuje przekonać ojca, aby oszczędził życie Antygony. Hajmon twierdzi, że Antygona jest niewinna, a Kreon postępuje niesprawiedliwie, karąc ją. Kreon nie słucha Hajmona i nakazuje egzekucję Antygony.
* Trzeci odcinek (wiersze 582–780): Antygona zostaje zaprowadzona na śmierć. Śpiewa pieśń lamentacyjną i wyraża nadzieję, że w zaświatach ponownie połączy się z bratem.
* Exodos (wiersze 781-1353): Wchodzi posłaniec i donosi, że Antygona popełniła samobójstwo w swoim grobie. Kreona ogarnia smutek i wyrzuty sumienia, po czym zdaje sobie sprawę, że popełnił straszliwy błąd. Nakazuje pochować ciało Antygony i godny pochówek Polinejkesa. Spektakl kończy się odśpiewaniem przez Chór pieśni żałobnej po Antygonie i tragicznych wydarzeniach, jakie rozegrały się w Tebach.
Struktura i znaczenie
Struktura Antygony odzwierciedla motyw konfliktu i rozwiązania w sztuce. Spektakl rozpoczyna się od konfliktu między Antygoną a Kreonem, który eskaluje, aż osiągnie punkt kulminacyjny w śmierci Antygony. Spektakl kończy się rozwiązaniem konfliktu, gdy Kreon zdaje sobie sprawę ze swojego błędu i nakazuje pochować ciało Antygony. Struktura ta sugeruje, że nawet najbardziej zawzięte konflikty można rozwiązać, jeśli ludzie chcą się wzajemnie słuchać i rozumieć swoje punkty widzenia.
Konstrukcja spektaklu podkreśla także wagę chóru. Chór komentuje akcję spektaklu i oferuje wgląd w motywacje bohaterów i kwestie moralne, o które chodzi. Chór pomaga także stworzyć w przedstawieniu poczucie wspólnoty, ponieważ reprezentuje zbiorowy głos Tebańczyków.
Ogólnie rzecz biorąc, struktura Antygony została starannie zaprojektowana, aby wspierać tematykę sztuki i stworzyć mocne i poruszające przeżycie teatralne.