Co oznacza partyzant u Szekspira?

Partyzanci to słowo, którym Szekspir zwykł odnosić się do osób, które wspierały określoną sprawę lub frakcję. Zwykle byli związani ze szlachtą lub szlachtą średniowiecznej i wczesno-nowożytnej Europy. W sztukach Szekspira partyzanci są często postrzegani jako lojalni zwolennicy przywódcy lub władcy i przedstawiani jako bohaterowie lub złoczyńcy, w zależności od kontekstu. Do godnych uwagi przykładów partyzantów w sztukach Szekspira należą postacie Edmunda, Kenta i Gloucestera w „Królu Learze” oraz Casca i Decjusza Brutusów w „Juliuszu Cezarze”.