Kolekcję rozpoczyna utwór „Prelude:In Silence”, który nadaje ton introspekcyjnym wersetom, wywołującym refleksję i kontemplację. Temat ten przewija się przez całą książkę, gdy Diaz zagłębia się w takie kwestie, jak ulotność czasu, odporność ludzkiego ducha i wzajemne powiązania wszystkich rzeczy.
„Pieśń o odejściu” i „Powrót” przedstawiają fascynującą narrację o odejściu, separacji i tęsknocie za ponownym zjednoczeniem. Diaz eksploruje motywy nieobecności i tęsknoty, oddając istotę ludzkich emocji w obliczu odejścia.
W „Pieśni o zagubionych” poeta zmaga się ze złożonością żałoby i procesem gojenia. Surowe emocje i głęboko osobiste obserwacje splatają się ze sobą, tworząc poruszającą i wiarygodną eksplorację straty.
Tytułowy wiersz „At End” stanowi zwieńczenie tematów prezentowanych w tomie. Diaz zastanawia się tutaj nad cyklami życia i śmierci, zagłębiając się w filozoficzne podstawy istnienia i kwestionując naturę czasu.
Diaz porusza także w swojej poezji tematykę miłości i pasji. W „The Dance” oddaje elektryczną energię i euforię intensywnego połączenia. „As Flowers Bloom” zagłębia się w delikatne piękno i kruchość miłości, wywołując poczucie zachwytu i podziwu.
Oprócz osobistych doświadczeń Diaz wykorzystuje odniesienia historyczne i kulturowe, dodając swojej poezji warstwy głębi i kontekstu. „Inwokacja” składa hołd rdzennym kulturom i celebruje bogactwo różnorodności. „Podróż” przedstawia podobieństwa między podróżami osobistymi i zbiorowymi, zastanawiając się nad zmaganiami i triumfami, które kształtują historię ludzkości.
„At End” to poetycka podróż naznaczona wrażliwością, szczerością i głębokim zrozumieniem kondycji ludzkiej. Rony V. Diaz wykorzystuje swój talent do słów, aby tworzyć wersety, które rezonują na głęboko osobistym poziomie, dotykając jednocześnie tematów uniwersalnych. Kolekcja ta jest zaproszeniem do introspekcji, refleksji i poszukiwania własnego miejsca w rozległym gobelinie egzystencji.