1. Napięcie: Po zabójstwie Cezara i porywającej przemowie Antoniusza emocje już wzrosły. Spiskowcy boją się o swoje życie i wycofali się do stolicy, niepewni co do dalszych kroków. Napięcie w powietrzu jest wyczuwalne, czas pokaże, jak rozwinie się publiczne oburzenie przeciwko nim.
2. Strach: Mieszkańcy Rzymu ogarnięci są strachem i niechęcią do spiskowców za zakłócanie ich życia i kwestionowanie ustalonego porządku. Strach podsyca strategiczne użycie przez Antoniusza retoryki przedstawiającej spiskowców jako krwiożerczych tyranów. Strach tłumu objawia się w gniewie i gotowości do zwrócenia się przeciwko zabójcom.
3. Niepewność: Niepewność co do dalszego rozwoju wypadków jest ogromna. Przyszłość republiki wisi na włosku, ze spiskowcami po jednej stronie i Antoniuszem, Oktawiuszem i Lepidusem po drugiej. Atmosfera jest zabarwiona niepewnością, kto wyjdzie zwycięsko z tej walki o władzę.
4. Chaos: Na ulicach panuje chaos, gdy zbuntowany tłum podpala domy spiskowców. Tłum jest niekontrolowany i kieruje się poczuciem zemsty. Ta chaotyczna sytuacja dodatkowo pogłębia poczucie nieporządku i niestabilności w Rzymie.
5. Zapowiedź: W miarę zbliżania się końca sztuki pojawia się poczucie zbliżającej się zagłady i złych przeczuć. Nastrój pogarsza świadomość, że działania spiskowca nieodwracalnie zmieniły krajobraz polityczny Rzymu, a konsekwencje nie zostały jeszcze w pełni poznane.
Podsumowując, nastrój na końcu aktu czwartego Juliusza Cezara to napięcie, strach, niepewność, chaos i zapowiedź. Spektakl przygotowuje grunt pod intensywną kulminację wydarzeń w ostatnim akcie.