Rywalizacja rodzeństwa: Polinejkes i Eteokles byli braćmi, synami Edypa i Jokasty, nieszczęsnych władców Teb. Od najmłodszych lat trawiła ich zacięta rywalizacja o władzę i uznanie. Tę rywalizację między rodzeństwem podsycała klątwa Edypa, która przepowiadała upadek rodu Teb i ostateczny konflikt między braćmi.
Tron Teb: Po wygnaniu Edypa z Teb z powodu tragicznych okoliczności Polinejkes i Eteokles zgodzili się dzielić tron miasta, sprawując władzę na przemian przez lata. Jednak Eteokles po ukończeniu pierwszego roku rządów odmówił zrzeczenia się tronu, naruszając tym samym pakt i rozpalając gniew i pragnienie zemsty Polinejkesa.
Siedmiu przeciw Tebom: Polinejkes, rozwścieczony zdradą brata, szukał schronienia w sąsiednim królestwie Argos i zwrócił się o pomoc do sześciu innych wojowników, aby odzyskać swoje pierworodztwo. Grupa ta, znana jako Siedmiu Przeciw Tebom, maszerowała przeciwko Eteoklesowi i armii tebańskiej, próbując go obalić i przywrócić na tron Polinejkesa.
Tragiczna konfrontacja: Bitwa pomiędzy Siedmiu a Tebańczykami zakończyła się tragicznym starciem pomiędzy dwoma braćmi. Polinejkes i Eteokles stanęli naprzeciw siebie w pojedynczej walce i w chwili wzajemnej desperacji i gniewu śmiertelnie się zranili. Ich śmierć była kulminacją zaciekłej rywalizacji i wypełnieniem się proroctwa przepowiadającego ich upadek.
Dziedzictwo konfliktu: Konflikt Polinejkesa i Eteoklesa stał się trwałym symbolem niszczycielskiej siły rywalizacji między rodzeństwem oraz konsekwencji zdrady i chciwości. Ich historia została uwieczniona w greckiej mitologii, literaturze i dramacie, służąc jako przestroga przed tragicznymi konsekwencjami rodzinnych niezgody i dążenia do władzy za wszelką cenę.