Jaka jest główna myśl sonetu 116?

Sonnet 116 bada naturę prawdziwej miłości. Mówca sugeruje, że miłość jest cierpliwa, życzliwa i trwała. Nie blaknie z biegiem czasu, a raczej staje się silniejszy. Prawdziwa miłość jest także bezinteresowna i przebaczająca. Mówca konkluduje, że miłość jest najpotężniejszą siłą na świecie i że przetrwa nawet po śmierci.