Wpływy polityczne:
Zwykłych ludzi przedstawia się jako osoby posiadające pewną władzę polityczną. Aktywnie angażują się w wydarzenia polityczne rozgrywające się w Rzymie, zwłaszcza związane ze wzlotem i upadkiem Cezara. Ich wsparcie i przychylność są niezbędne dla każdego polityka pragnącego władzy. Odzwierciedla to znaczenie zwykłych ludzi w rzymskim systemie politycznym.
Mentalność tłumu:
Godną uwagi cechą wizerunku zwykłych ludzi jest element mentalności tłumu. Wykazują reakcje emocjonalne, reagują impulsywnie na przemówienia i wydarzenia i łatwo ulegają wpływowej retoryce. Ten aspekt oddaje rzeczywistość tego, jak przekonujące jednostki mogą wpływać na duże grupy, przyczyniając się do dynamicznego charakteru rzymskiej polityki.
Trudności ekonomiczne:
Zwykli ludzie są również przedstawiani jako osoby borykające się z trudnościami gospodarczymi i dysproporcjami. Narzekają na warunki życia, wyrażają zaniepokojenie sytuacją swoich rodzin, a nawet wyrażają niezadowolenie z klasy rządzącej. Odzwierciedla to realia społeczne i gospodarcze społeczeństwa rzymskiego, gdzie znaczna część ludności zmagała się z biedą i ograniczonymi możliwościami.
Oddanie Cezarowi:
Zwykli ludzie początkowo okazują prawdziwe oddanie Cezarowi. Podziwiają jego osiągnięcia militarne i postrzegają go jako obrońcę swoich interesów. To ilustruje podziw i wpływ, jaki niektórzy przywódcy mogli mieć na ludność rzymską, ukazując złożoność władzy i lojalności w starożytnym świecie.
Pod wpływem oratorium:
Portret zwykłych ludzi podkreśla wpływ przemówień oratorskich i przekonujących na ich decyzje i emocje. Zarówno Brutus, jak i Marek Antoniusz posługują się retoryką, aby wpłynąć na tłum, podkreślając kluczową rolę umiejętnego przemawiania publicznego w kształtowaniu opinii publicznej i kierowaniu biegiem wydarzeń.
Chociaż portret zwykłych ludzi dla celów dramatycznych podkreśla pewne cechy i zachowania zbiorowe, jest zgodny z historycznymi opisami zaangażowania i wpływu zwykłych ludzi na rzymską politykę. Spektakl przedstawia zwykłych ludzi jako niezbędnych uczestników kształtowania krajobrazu politycznego, nawet jeśli na ich działania wpływają emocje, lojalność i język perswazji.