Oto zestawienie emocji Van Helsinga:
* Smutek i smutek: Jako lekarz i przyjaciel Lucy, Van Helsing odczuwa głęboki smutek z powodu jej straty. Jest świadkiem jej stopniowego popadania w wampiryzm i ostatecznej śmierci, zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Ta strata głęboko go dotyka, o czym świadczy jego ponura postawa i uroczyste oświadczenia.
* Ulga: Opłakując Lucy, Van Helsing rozumie również, że jej śmierć była niezbędnym krokiem do pokonania Drakuli. Rozpoznał, że uległa już wpływom wampirów i nie można jej już uratować. Dlatego jej śmierć była tragiczną, ale konieczną ofiarą, aby chronić Minę i inne osoby przed tym samym losem.
* Poczucie obowiązku: Poczucie obowiązku Van Helsinga zmusza go do kontynuowania walki z Draculą, nawet w obliczu straty Lucy. Postrzega jej śmierć jako katalizator swojej determinacji, popychając go do znalezienia sposobów na trwałe zniszczenie wampira i zapobiegnięcie dalszym tragediom.
* Słodko-gorzka akceptacja: Akceptacja śmierci Lucy przez Van Helsinga jest zabarwiona goryczą. Uznaje tragiczne okoliczności jej śmierci, ale rozumie też, że jej śmierć była konieczna, aby ocalić innych. Czuje poczucie odpowiedzialności, aby uhonorować jej poświęcenie, kontynuując walkę z potworem.
Należy zauważyć, że uczucia Van Helsinga nie są wyraźnie wyrażone w powieści. Jednak jego działania i słowa w całej historii dostarczają wskazówek na temat jego wewnętrznych zmagań. Niesie ciężar żalu i odpowiedzialności, co czyni jego postać fascynującym i pełnym niuansów przykładem ludzkiej odporności w obliczu ciemności.