* Wstępna pewność i podejście naukowe: Na początku Seward jest pewnym siebie, pragmatycznym lekarzem, który opiera się na nauce i rozsądku. Początkowo lekceważył teorie Van Helsinga na temat wampirów. Ta pewność zostaje zachwiana, gdy jest świadkiem dziwnych wydarzeń wokół Lucy.
* Świadek zjawisk nadprzyrodzonych: Gdy Lucy ulega wampiryzmowi, Seward jest zmuszony stawić czoła istnieniu sił nadprzyrodzonych. Staje się coraz bardziej zrozpaczony i sfrustrowany ograniczeniami swojej wiedzy medycznej. To wyzwanie dla jego naukowego światopoglądu prowadzi go do kwestionowania własnych przekonań i przyjęcia niekonwencjonalnych metod Van Helsinga.
* Wzrost i zmiany: Choć Seward początkowo stara się zaakceptować rzeczywistość wampirów, ostatecznie podejmuje walkę z Draculą. Rozwija w sobie poczucie odpowiedzialności nie tylko za Lucy, ale także za inne osoby zagrożone przez wampira. To sprawia, że staje się bardziej asertywny i proaktywny, aktywnie uczestniczy w polowaniu, a nawet podejmuje ryzyko.
* Wrażliwość emocjonalna: Jego uczucia do Miny również odgrywają rolę. Jest jej głęboko oddany, staje się jej opiekunem, a nawet zazdrośnie strzeże jej przed Draculą. Ta emocjonalna głębia dodaje jego postaci warstwę człowieczeństwa, kontrastując z jego początkowym naukowym dystansem.
Ogólnie rzecz biorąc, dynamiczny charakter Sewarda w „Draculi” wynika z:
* Konfrontacja z siłami nadprzyrodzonymi: Zmusza go to do zakwestionowania własnych przekonań i przystosowania się do nowej rzeczywistości.
* Jego rosnące poczucie odpowiedzialności: Ewoluuje od biernego obserwatora do oddanego uczestnika walki z Draculą.
* Jego rozwój emocjonalny: Jego związek z Miną i doświadczenia związane z walką z wampirem ujawniają głębszą, bardziej wrażliwą stronę jego charakteru.
Choć podróż Johna Sewarda nie jest tak dramatyczna jak innych bohaterów, stanowi jednak świadectwo mocy stawienia czoła nieznanemu i rozwoju, jaki może wyniknąć z tak wymagającego doświadczenia.