1. Aby uciec przed cieniem „Szatańskich wersetów”: Rushdie napisał tę książkę dla dzieci po groźbach śmierci i fatwie z Iranu za powieść „Szatańskie wersety”. Książka ta, napisana prostszym stylem, pozwoliła mu uniknąć intensywnej analizy i kontrowersji wokół jego poprzedniej twórczości.
2. Aby wyrazić swoją miłość do opowiadania historii: Rushdie jest zapalonym gawędziarzem i postrzega opowiadanie historii jako istotną część ludzkiego życia. „Haroun i morze opowieści” to celebracja mocy opowieści i ich zdolności do łączenia nas z naszą wyobraźnią i sobą nawzajem.
3. Aby przekazać wiadomość pełną nadziei: W następstwie fatwy Rushdie chciał stworzyć coś optymistycznego i podnoszącego na duchu. Podjęty w książce temat odzyskiwania historii i walki z cenzurą rezonuje z walką o wolność słowa.
4. Aby uczyć syna opowiadania historii: Rushdie napisał tę książkę dla swojego syna i stanowi ona piękny hołd dla więzi między ojcami i synami. Uczy także cennych lekcji na temat odwagi, wyobraźni i znaczenia wiary w siebie.
5. Aby dotrzeć do szerszego grona odbiorców: „Haroun i morze opowieści” miało dotrzeć do szerszego grona odbiorców, w tym do dzieci i młodzieży, którzy być może nie znali jego wcześniejszych dzieł.
Ogólnie rzecz biorąc, „Haroun i morze opowieści” jest świadectwem zamiłowania Salmana Rushdiego do opowiadania historii i jego wiary w siłę wyobraźni. To książka, która przemawia do ludzi w każdym wieku i o każdym pochodzeniu, oferując nadzieję i inspirację w świecie, który często wydaje się mroczny i niepewny.