Postawa: Odnosi się to do sposobu, w jaki aktor trzyma swoje ciało. Może przekazywać ważne informacje na temat osobowości postaci, stanu umysłu i statusu społecznego. Na przykład osoba stojąca z ramionami do tyłu może wskazywać na pewność siebie i siłę, podczas gdy zgarbiona postawa może sugerować niepewność lub uległość.
Gesty: Są to celowe ruchy ciała, rąk i ramion, które niosą ze sobą określone znaczenia. Gesty mogą służyć do wyrażania emocji, podkreślania słów lub wskazywania działań. Na przykład zaciśnięta pięść może symbolizować złość lub determinację, podczas gdy otwarta dłoń może reprezentować otwartość lub zaproszenie.
Wyraz twarzy: Twarz jest jedną z najbardziej wyrazistych części ciała i odgrywa kluczową rolę w przekazywaniu emocji. Aktorzy używają mimiki, aby pokazać szeroką gamę emocji, od radości i miłości po smutek i złość. Najsubtelniejsze zmiany w mięśniach twarzy mogą komunikować zróżnicowane emocje i intencje.
Kontakt wzrokowy: Kontakt wzrokowy jest ważną formą komunikacji niewerbalnej w dramacie. Kierunek spojrzenia aktora, intensywność kontaktu wzrokowego i czas trwania spojrzenia mogą przekazać ważne informacje. Na przykład bezpośredni kontakt wzrokowy może wskazywać na pewność siebie lub asertywność, podczas gdy odwrócone oczy mogą sugerować nieśmiałość, poczucie winy lub oszustwo.
Proksemika: Odnosi się to do wykorzystania przestrzeni osobistej i dystansu w dramacie. Sposób, w jaki bohaterowie ustawiają się względem siebie, może przekazywać dynamikę władzy, hierarchie społeczne i powiązania emocjonalne. Na przykład stanie blisko kogoś może wskazywać na bliskość lub intymność, natomiast zachowanie dystansu może sugerować formalność lub brak zainteresowania.
Ruch zespołowy: W scenach grupowych lub występach zespołowych skoordynowany ruch aktorów może stworzyć poczucie spójności, jedności lub kontrastu. Aktorzy mogą poruszać się zgodnie, aby wyrazić poczucie zgodności lub 集団性, lub mogą używać kontrastujących ruchów, aby podkreślić poszczególne postacie lub konflikty.
Skuteczna mowa ciała w dramacie pomaga przekazać wewnętrzny świat postaci, zwiększyć wiarygodność przedstawienia i stworzyć silną więź z publicznością. Pozwala aktorom wyrażać emocje, intencje i relacje, nie polegając wyłącznie na dialogu.