Jednak sztuka ukazuje także Makbeta jako postać złożoną i tragiczną, zdolną do głębokiej introspekcji i wyrzutów sumienia. Pomimo popadnięcia w ciemność i tyranię Makbet wykazuje poziom samoświadomości i głębi emocjonalnej, który odróżnia go od innych bezwzględnych złoczyńców. Jego monologi ujawniają jego wewnętrzne zmagania, wątpliwości i udręki psychiczne, co czyni go postacią fascynującą i godną pożałowania.
Dodatkowo podróż Makbeta przeplata się z motywami losu, wolnej woli i zepsucia wpływu władzy. Staje się przestrogą o tym, jak niekontrolowane ambicje i kompromisy moralne mogą prowadzić do samozagłady. Kontrast pomiędzy jego początkowym szlachetnym charakterem a późniejszymi działaniami wywołuje poczucie tragedii i potencjalnej omylności człowieka.
Dlatego paradoks „mniejszego od Makbeta i większego” oddaje złożoność jego charakteru. Chociaż działania Makbeta są niewątpliwie nikczemne i moralnie naganne, uosabia on także pewne tragiczne cechy, które czynią go czymś więcej niż tylko jednowymiarowym złoczyńcą. Ta paradoksalna natura jego charakteru stwarza głęboką eksplorację ludzkiej natury, wyborów moralnych i konsekwencji niepohamowanych ambicji.