1. Strach (Fobos):
- Bezwzględność i autorytet: Kreon umacnia swoją władzę żelazną pięścią. W celu wyegzekwowania swoich edyktów okazuje chęć stosowania surowych kar, łącznie z śmiercią. Stwarza to poczucie strachu i zastraszenia wśród obywateli Teb.
- Przeciw bogom: Sprzeciwienie się przez Kreona prawom bogów i odmówienie Antygonie pochowania jej brata Polinejkesa zwiększa strach widzów. Jego arogancja sugeruje, że uważa się ponad boski porządek, co budzi obawy o konsekwencje swoich działań.
- Postawa bezkompromisowa: Odmowa Kreona wysłuchania rad lub ponownego rozważenia swoich decyzji podkreśla jego nieelastyczną naturę. Ta bezkompromisowość sprawia, że wydaje się on niebezpieczny i nieprzewidywalny, potęgując strach widzów przed konsekwencjami swoich działań.
2. Żal (Eleos):
- Ślepota i błędny osąd: Tragiczna wada Kreona polega na jego ślepocie na własne błędy. Nie dostrzega mądrości innych i uparcie trzyma się swoich błędnych decyzji, co prowadzi do katastrofalnych skutków. Wzbudza to litość wśród publiczności, która jest świadkiem jego upadku.
- Cierpienie i strata: Działania Kreona prowadzą do ogromnych cierpień i strat zarówno dla niego samego, jak i jego rodziny. Śmierć Antygony, Hajmona i Eurydyki, spowodowana bezpośrednio lub pośrednio przez Entscheidungen Kreona, wywołuje u widzów poczucie patosu i współczucia.
- Rozpoznanie błędu: W niektórych interpretacjach sztuki Kreon w końcu przyznaje się do swoich błędów i doświadcza wyrzutów sumienia. To przejście od arogancji do samoświadomości wywołuje litość u widzów, którzy są świadkami jego przemiany z dumnego władcy w złamanego człowieka.
Łącząc elementy strachu i litości, Kreon staje się złożonym i fascynującym bohaterem tragicznym, wywołującym u widza całą gamę emocji. Jego postać ilustruje konsekwencje nadmiernej pychy, sztywności i lekceważenia prawa Bożego, pozostawiając widza z poczuciem katharsis i refleksji nad kondycją człowieka.