Istnieją trzy główne poziomy dramatu :
* Poziom fizyczny :odnosi się do wyglądu fizycznego, ruchu i gestów aktora.
* Poziom głosu :odnosi się do głosu aktora, w tym jego tonu, wysokości i głośności.
* Poziom emocjonalny :Odnosi się to do stanu emocjonalnego aktora i sposobu, w jaki go wyraża.
Łącząc te trzy poziomy, aktorzy mogą stworzyć bogaty i pełen niuansów spektakl, który angażuje widzów i wciąga ich w historię.
Oto kilka konkretnych przykładów wykorzystania poziomów do uzyskania dramatycznego efektu :
* Wygląd fizyczny postaci może ujawniać jej status społeczny, zawód lub osobowość. Na przykład bogata postać może być ubrana w eleganckie ubrania i biżuterię, podczas gdy biedna postać może być ubrana w łachmany. Postać, która jest zła, może mieć zaciśniętą pięść lub zmarszczone czoło, natomiast postać smutna może mieć łzy w oczach.
* Poziom głosu postaci może wyrażać jej emocje i motywacje. Na przykład postać mówiąca głośno i agresywnie może być zła lub sfrustrowana, natomiast postać mówiąca cicho i z wahaniem może być zdenerwowana lub przestraszona.
* Poziom emocjonalny postaci może wpływać na akcję spektaklu. Na przykład postać opłakująca stratę ukochanej osoby może mieć motywację do szukania zemsty, podczas gdy postać zakochana może mieć motywację do realizowania swoich romantycznych zainteresowań.
Poziomy to potężne narzędzie, którego aktorzy mogą używać do tworzenia zapadających w pamięć i wciągających przedstawień. Rozumiejąc i wykorzystując różne poziomy, aktorzy mogą ożywić swoje postacie i sprawić, że będą one bardziej zrozumiałe dla widzów.