W Poetyce Arystotelesa argumentuje, że bohaterem tragedii powinien być „człowiek, który nie jest wybitnie dobry i sprawiedliwy, a jednak którego nieszczęścia nie są spowodowane występkiem czy zepsuciem, ale jakimś błędem lub słabością”. b> Oznacza to, że bohater nie powinien być osobą idealną, lecz powinien mieć pewne wady i słabości. Wady te niekoniecznie są złe same w sobie, ale mogą doprowadzić do upadku bohatera, jeśli nie zostaną odpowiednio zarządzane.
Przykładowo w tragedii Króla Edypa głównym bohaterem jest Edyp, człowiek dobry i sprawiedliwy. Ma jednak też wadę:zbyt szybko wpada w złość i podejmuje pochopne decyzje. Ta wada prowadzi go do zabicia ojca i poślubienia matki, nieświadomie popełniając zbrodnie ojcobójstwa i kazirodztwa. Upadek Edypa nie jest wyłącznie skutkiem jego wad, ale także okoliczności, w jakich się znalazł.
To samo dotyczy innych tragicznych bohaterów, takich jak Hamlet, Otello i Makbet. Każdy z tych bohaterów ma wady i słabości, które przyczyniają się do ich upadku, ale to także ich interakcje z otaczającym ich światem ostatecznie przypieczętowują ich los.
Dlatego upadek i zniszczenie bohatera w tragedii nie jest przede wszystkim skutkiem tragiczności jego charakteru. Raczej to interakcja bohatera z otaczającym go światem i wybory, których dokonuje w odpowiedzi na te okoliczności, ostatecznie prowadzą do jego tragicznego losu.