1. Zainteresowania historyczne:Szekspir był zafascynowany historią Rzymu, zwłaszcza wydarzeniami związanymi ze wzlotem i upadkiem Juliusza Cezara. Prawdopodobnie zainspirowała go wielkość i dramat życia Cezara oraz konsekwencje jego czynów.
2. Kontekst polityczny:Czasy Szekspira w elżbietańskiej Anglii naznaczone były intrygami politycznymi, walkami o władzę i powstaniem rządów autorytarnych. Osadzając sztukę w starożytnym Rzymie, Szekspir mógł zgłębić podobne tematy, unikając jednocześnie bezpośredniej krytyki współczesnej polityki.
3. Badanie władzy:Spektakl zagłębia się w naturę władzy, jej zdobywanie, nadużywanie i konsekwencje. Szekspir wykorzystuje historię Cezara, aby zbadać, w jaki sposób pragnienie władzy może zepsuć jednostki i doprowadzić do ich upadku.
4. Studium postaci:„Juliusz Cezar” zapewnia dogłębną eksplorację różnych postaci, w tym Cezara, Brutusa, Kasjusza i Marka Antoniusza. Szekspirowski portret tych osób i ich motywacji pozwala na kompleksowe zrozumienie natury ludzkiej.
5. Dylematy moralne:Spektakl przedstawia dylematy moralne, przed którymi stają bohaterowie, takie jak walka Brutusa pomiędzy lojalnością wobec przyjaciela Cezara a obowiązkiem wobec Republiki Rzymskiej. Szekspir bada etyczne zawiłości procesu decyzyjnego w kontekście politycznym.
6. Język i retoryka:Teksty Szekspira w sztuce ukazują jego mistrzostwo w posługiwaniu się językiem, zwłaszcza w posługiwaniu się mocnymi obrazami, środkami retorycznymi i wymownymi przemówieniami. Sztuka słynie z zapadających w pamięć wersów i monologów.
7. Wpływ Plutarcha:Szekspir czerpał w dużej mierze z pism starożytnego greckiego biografa Plutarcha, którego relacja z życia Cezara posłużyła jako główne źródło sztuki. „Życie” Plutarcha dostarczyło Szekspirowi szczegółów historycznych, anegdot i cech charakteru, które włączył do swojego dramatu.
8. Atrakcyjność teatralna:Szekspir jako dramaturg był świadomy dramatycznego potencjału historii Cezara. Spektakl zawiera fascynujące sceny, konflikty emocjonalne i intensywne konfrontacje, które urzekły widzów w czasach Szekspira.