- Zabicie Poloniusza: W przypływie wściekłości i zamieszania po konfrontacji z matką w jej komnacie Hamlet omyłkowo zabija Poloniusza, który ukrywa się za arrasami. Ten impulsywny czyn ma dalekosiężne konsekwencje, w tym szaleństwo i śmierć Ofelii, pragnienie zemsty Laertesa oraz poczucie winy i izolację Hamleta.
- Bezzwłoczny wyjazd do Anglii: Po tym, jak Klaudiusz wyjawia swoją rolę w morderstwie ojca, Hamlet, zgodnie z rozkazem Klaudiusza, postanawia natychmiast wyjechać do Anglii. Ta pochopna decyzja uniemożliwia mu podjęcie natychmiastowych działań przeciwko Klaudiuszowi i pozwala królowi na dalsze spiskowanie przeciwko niemu.
- Aranżacja spektaklu w przedstawieniu: Hamlet szybko organizuje przedstawienie „Pułapki na myszy”, aby zdemaskować winę Klaudiusza. Chociaż plan ten ostatecznie potwierdza winę Klaudiusza, naraża także Hamleta na niebezpieczeństwo i budzi podejrzenia Klaudiusza.
- Zabicie Rosencrantza i Guildensterna: Hamlet pochopnie wysyła Rosencrantza i Guildenstern na śmierć, zmieniając list, który przynoszą do Anglii, potępiając ich jako szpiegów. To działanie pokazuje chęć Hamleta do podjęcia ekstremalnych środków, nie biorąc pod uwagę w pełni konsekwencji.