1. Tragedia:
- Dotyczy bohatera, który spada z wysokiej pozycji do katastrofalnego zakończenia.
- Często porusza tematy losu, przeznaczenia i śmiertelności.
- Przykłady:„Hamlet” Szekspira, „Król Edyp” Sofoklesa.
2. Komedia:
- Ma na celu wywołać śmiech i rozbawienie.
- Bada tematykę miłości, przyjaźni, oszustwa i satyry społecznej.
- Przykłady:„Sen nocy letniej” Szekspira, „Chmury” Arystofanesa.
3. Tragikomedia:
- Łączy w sobie elementy tragedii i komedii.
- Zapewnia równowagę pomiędzy momentami poważnymi i humorystycznymi.
- Przykłady:„Burza” Szekspira, „Alkestis” Eurypidesa.
4. Farsa:
- Beztroska, przesadzona forma komedii, która opiera się na slapstickowym humorze i fizycznych gagach.
- Ma na celu zapewnienie rozrywki poprzez śmieszne sytuacje i postacie.
- Przykłady:„Skąpiec” Moliera, „Pchła w uchu” Feydeau.
5. Melodramat:
- Charakteryzuje się wzmożonymi emocjami, przesadnymi konfliktami i dramatycznymi wydarzeniami.
- Odwołuje się do wrażliwości widzów poprzez sentymentalizm, cnotę i triumf dobra nad złem.
- Przykłady:wiktoriańskie melodramaty, takie jak „Bleak House” Charlesa Dickensa.
6. Dramat historyczny:
- Akcja osadzona jest w okresie historycznym i przedstawia wydarzenia oraz postacie z przeszłości.
- Ma na celu odtworzenie wydarzeń historycznych, a jednocześnie uczynienie ich istotnymi dla współczesnych odbiorców.
- Przykłady:„Henryk V” Szekspira, „William Tell” Schillera.
7. Realizm:
- Przedstawia wycinek prawdziwego życia, starając się jak najbardziej autentycznie przedstawić postacie i wydarzenia.
- Koncentruje się na codziennych sytuacjach i psychologicznych motywacjach bohaterów.
- Przykłady:„Dom lalki” Ibsena, „Wiśniowy sad” Czechowa.
8. Ekspresjonizm:
- Przedstawia subiektywną, zniekształconą rzeczywistość, która odzwierciedla wewnętrzne myśli i emocje bohaterów.
- Często posługuje się symboliką, abstrakcją i technikami nienaturalistycznymi.
- Przykłady:„A Dream Play” Strindberga, „From Morn to Midnight” Kaisera.
9. Absurdyzm:
- Przedstawia świat jako pozbawiony sensu i chaotyczny.
- Często porusza tematy niepokoju egzystencjalnego, wyobcowania i daremności ludzkiej egzystencji.
- Przykłady:„Czekając na Godota” Becketta, „Nosorożec” Ionesco.
To tylko niektóre z głównych gatunków dramatu, każdy z własnymi odrębnymi cechami i konwencjami.