1. Normy społeczne: W elżbietańskiej Anglii kobiety były na ogół wykluczane z występów publicznych, w tym z występów w sztukach teatralnych. Występowanie kobiet na scenie uznano za niewłaściwe, a ich role często grali młodzi artyści.
2. Jakość głosu: Większość postaci kobiecych Szekspira ma wysoki zakres głosu, którego przekonujące zagranie byłoby wyzwaniem dla dorosłych aktorów płci męskiej. Młodsi chłopcy, ze swoimi wyższymi głosami, lepiej pasowali do tych ról.
3. System praktyk zawodowych: W czasach Szekspira zespoły aktorskie działały w systemie praktyk zawodowych, podczas którego młodzi chłopcy przyłączali się do trupy teatralnej jako praktykanci i uczyli się rzemiosła aktorskiego, obserwując i odgrywając różne role, w tym postacie kobiece.
4. Przebieranie się: Praktyka przebierania się była powszechna w teatrze elżbietańskim i nie była postrzegana jako niezwykła. Aktorzy często wcielali się w postacie płci przeciwnej, a publiczność zaakceptowałaby i uznała tę konwencję.
5. Zawieszenie niewiary: Elżbietańska publiczność słynęła z chęci porzucenia niewiary i zaakceptowania ówczesnych konwencji teatralnych, w tym aktorów płci męskiej odgrywających role kobiece. Skupili się na umiejętnościach aktora i kreowaniu postaci, a nie na płci fizycznej wykonawcy.
Warto zauważyć, że praktyka odgrywania przez aktorów ról kobiecych w sztukach Szekspira trwała także po jego życiu i była powszechna aż do końca XVII wieku, kiedy wreszcie pozwolono kobietom występować na angielskiej scenie.