1. Ruchy:
Blokowanie Pop: Pop-Locking charakteryzuje się wyraźnymi szybkimi i gwałtownymi ruchami, często nazywanymi „popami” lub „blokadami”. Tancerze pozostają przez chwilę w jednej pozycji, po czym szybko zmieniają ją na inną, wykonując serię ostrych, przypominających roboty ruchów. Ciało często jest utrzymywane stosunkowo prosto, a nacisk kładziony jest na izolację i precyzyjną koordynację różnych części ciała.
Tańce breakdance: Breakdance, znany również jako breakdance lub b-boying/b-girling, obejmuje szerszy zakres ruchów, w tym manewry akrobatyczne, obroty i pracę na podłodze. Tancerze wykonują dynamiczną i skomplikowaną pracę nóg, często połączoną ze skokami, obrotami i przewrotami. Breakdance wymaga wysokiego poziomu sprawności fizycznej i koordynacji.
2. Wzory rytmiczne:
Blokowanie Pop: Pop-Locking jest zazwyczaj wykonywany do optymistycznej, synkopowanej muzyki z silnym naciskiem na rytm. Tancerze taktują swoje „popy” i „locki” tak, aby pasowały do muzycznych rytmów.
Tańce breakdance: Breakdance można wykonywać do różnych rodzajów muzyki, jednak często idzie on w parze z kulturą DJ-ską i muzyką hip-hopową. Tancerze breakdance kładą nacisk na ogólny przepływ i koordynację swoich ruchów, zamiast na ścisłą synchronizację z muzycznym rytmem.
3. Początki kulturowe:
Blokowanie Pop: Pop-Locking powstał we Fresno w Kalifornii jako część sceny muzyki funk w latach 70. Został spopularyzowany przez zespoły taneczne, takie jak Electric Boogaloos.
Tańce breakdance: Breakdancing ma swoje korzenie w Bronksie w Nowym Jorku we wczesnych latach siedemdziesiątych. Wyłonił się z dominującej wówczas kultury hip-hopowej i imprez ulicznych.
4. Aspekt społeczny:
Blokowanie Pop: Pop-Locking jest często postrzegany jako taniec bardziej towarzyski, podczas którego tancerze mogą brać udział w przyjaznych konkursach lub prezentować swoje ruchy w grupie lub „kręgu”.
Tańce breakdance: Zawody lub „bitwy” breakdance stanowią centralną część kultury, podczas której tancerze rzucają sobie wyzwanie w pojedynkach jeden na jednego, aby wykazać się swoimi umiejętnościami i kreatywnością.
Ogólnie rzecz biorąc, pop-locking i breakdancing to żywe i wyraziste style tańca, które odzwierciedlają ich pochodzenie kulturowe i wpływy. Podczas gdy Pop-Locking kładzie nacisk na izolowane, automatyczne ruchy, Breakdancing przyjmuje bardziej dynamiczne i atletyczne podejście, łącząc akrobatykę i pracę na podłodze. Obydwa style wciąż ewoluują i urzekają publiczność na całym świecie jako integralne elementy kultury hip-hopowej.