Breakdance powstał w Bronksie w Nowym Jorku na początku lat 70. Jest to taniec uliczny, który łączy w sobie ruchy akrobatyczne, takie jak obroty, skoki i przewroty, z rytmicznymi ruchami ciała. Taniec ten jest często wykonywany do muzyki hip-hopowej i stał się popularną formą ekspresji wśród młodych ludzi na całym świecie.
Początki
Korzenie breakdance sięgają afrykańskich tradycji tanecznych, a także stylów tańca latynoskiego, które były popularne w Nowym Jorku w latach 60. XX wieku. We wczesnych latach 70. DJ-e zaczęli grać breakbeaty, czyli perkusyjne sekcje piosenek funkowych i soulowych. Te breakbeaty zapewniły idealną ścieżkę dźwiękową dla akrobatycznych ruchów tworzonych przez młodych tancerzy z Bronksu.
Złoty wiek breakdance
Złoty wiek breakdance przypadł na lata 80. XX wieku, kiedy taniec ten stał się fenomenem na skalę światową. Ekipy breakdance z całego świata rywalizowały w bitwach, a taniec był pokazywany w filmach, teledyskach i programach telewizyjnych. Do najsłynniejszych tancerzy breakdance tamtej epoki należą Afrika Bambaataa, Kool Herc i Grandmaster Flash.
Upadek i odrodzenie
Popularność breakdance spadła pod koniec lat 80., ale w latach 90. przeżyła odrodzenie. To odrodzenie było częściowo spowodowane popularnością muzyki hip hopowej, ale doprowadziło także do rozwoju nowych stylów breakdance, takich jak popping, lock i house.
Dziś breakdance
Dziś breakdance jest nadal popularną formą tańca, uprawianą przez osoby w każdym wieku i o różnym pochodzeniu. Na całym świecie działają ekipy breakdance, a taniec ten jest często prezentowany na konkursach, festiwalach i innych wydarzeniach. Breakdance również znalazł się w programie igrzysk olimpijskich, a zadebiutuje na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku.