Po śmierci Susie stopniowo godzi się z nowym życiem w „pomiędzy”. Obserwuje swoją rodzinę, kolegów z klasy i przyjaciół, jak radzą sobie bez niej. Perspektywa Susie zmienia się z niewinnej obserwatorki na bardziej dojrzałą i wyrozumiałą duszę.
Jej zmiana jest najbardziej widoczna w sposobie, w jaki wchodzi w interakcję z bliskimi. Na początku ma trudności z komunikowaniem się z nimi i czuje się odizolowana od ich życia. Jednak w miarę rozwoju historii Susie uczy się docierać do rodziny i przyjaciół poprzez sny, wspomnienia i wizje.
Co więcej, Susie staje się coraz bardziej świadoma znaczenia własnego życia i śmierci. Zaczyna rozumieć, jak ważne jest docenianie każdej chwili i życie w pełni. Ta nowo odkryta mądrość kształtuje jej interakcje z innymi i pozwala jej znaleźć zamknięcie i uzdrowienie.
Pod koniec powieści Susie przyjęła swoją rolę obserwatora i obrońcy. Zrozumiała cel swojego istnienia pomiędzy i nauczyła się znajdować radość w połączeniach, które tworzy. Przemiana Susie z niewinnej dziewczyny w mądrą i współczującą duszę jest jednym z głównych tematów powieści i przypomina o głębokich zmianach, jakie może przynieść życie i śmierć.