Role transpłciowe początkowo wykorzystywano jako sposób na obejście norm społecznych i przepisów teatralnych. Na początku XVIII wieku kobietom nie wolno było występować na scenie, a aktorzy płci męskiej często byli obsadzani w rolach kobiecych, aby przedstawiać takie postacie, jak bohaterki, pokojówki i czarownice. Praktyka ta pozwoliła na większą elastyczność i kreatywność w obsadzie i opowiadaniu historii.
Z biegiem czasu role międzypłciowe stały się integralną częścią teatralnej tradycji pantomimy. Role te pokazały wszechstronność i umiejętności komediowe aktorów płci męskiej, którzy często wyolbrzymiali kobiece maniery i cechy fizyczne, aby uzyskać humorystyczny efekt. Przedstawianie postaci różniących się płcią pozwoliło również na satyryczne i wywrotowe komentarze na temat ról płciowych i konwencji społecznych.
We współczesnych pantomimach odgrywanie ról płciowych jest mniej powszechne niż w przeszłości, ale nadal stanowi ukłon w stronę historycznych korzeni gatunku. Nastąpiła jednak zmiana w kierunku większej inkluzywności i reprezentacji, w ramach której performerki wcielały się również w męskie role, kwestionując tradycyjne stereotypy dotyczące płci.
Role międzypłciowe w pantomimie przyczyniły się do jej trwałej popularności, zapewniając komediową ulgę, dodając warstwy ironii i symboliki oraz promując atmosferę zabawy i transformacji wyobraźni. Pozostają istotnym aspektem gatunku pantomimy, ucieleśniając jego tradycję obejmującą to, co teatralne i fantastyczne.