Kontury melodyczne można podzielić na kilka podstawowych kształtów:
1. Kontur rosnący :Melodia porusza się głównie od niższych do wyższych tonów, tworząc poczucie rosnącego napięcia lub podniecenia.
2. Kontur opadający :Melodia przechodzi od wyższych do niższych tonów, często dając poczucie relaksu, zdecydowania lub spokoju.
3. Kontur schodkowy :Melodia porusza się w małych, stałych odstępach czasu (krokach), w górę lub w dół. Tworzy to gładką, płynną linię melodyczną.
4. Kontur krzywoliniowy :Melodia porusza się po zakrzywionym kształcie, stopniowo wznosząc się i opadając, często tworząc wrażenie ekspresji lub liryzmu.
5. Pofalowany kontur :Melodia na przemian wznosi się i opada, tworząc wzór przypominający falę, tworząc wrażenie niestabilności i niepewności.
6. Zakrzywiony kontur :Melodia wznosi się do szczytu, a następnie symetrycznie opada, tworząc poczucie równowagi i rozdzielczości.
7. Kontur tarasu :Melodia porusza się w odrębnych, równych segmentach, tworząc wrażenie stabilności i prostoty.
8. Powtarzający się kontur :Melodia wielokrotnie powtarza określoną wysokość lub frazę melodyczną, tworząc wrażenie podkreślenia lub powtórzenia.
Kontur melodyczny utworu muzycznego jest ściśle powiązany z jego ekspresją emocjonalną i znaczeniem muzycznym. Na przykład wznoszący się kontur może wywoływać poczucie oczekiwania lub pilności, podczas gdy opadający kontur może dawać poczucie relaksu lub rozwiązania. Kompozytorzy i muzycy celowo wykorzystują kontury melodyczne, aby kształtować emocjonalny wpływ swoich kompozycji.
Analiza konturów melodycznych jest ważnym aspektem teorii muzyki i kompozycji, pozwalającym muzykom i słuchaczom zrozumieć i docenić niuanse i cechy ekspresyjne melodii w różnych stylach muzycznych.