Oprócz tradycyjnych instrumentów rdzenni mieszkańcy Filipin rozwinęli także szereg form wokalnych, w tym kundiman, pieśń miłosną; oyayi, kołysanka; i bayok, piosenka służbowa. Pieśni te były często przekazywane z pokolenia na pokolenie i odzwierciedlały wartości kulturowe i społeczne rdzennej ludności.
Przybycie Hiszpanów w XVI wieku przyniosło znaczące zmiany w muzyce filipińskiej. Hiszpanie wprowadzili nowe instrumenty muzyczne, takie jak gitara, skrzypce i fortepian. Wprowadzili także nowe formy muzyczne, takie jak pasyon – poemat narracyjny o życiu Jezusa Chrystusa; zarzuela, dramat muzyczny; i kundangan, pieśń zalotów.
Wpływ Hiszpanii na muzykę filipińską był znaczący, ale nie wyparł całkowicie rodzimych tradycji muzycznych. Nadal używano wielu rodzimych instrumentów i form muzycznych, które często łączono z elementami hiszpańskimi, tworząc nowe i niepowtarzalne formy muzyczne.
Rezultatem jest bogata i różnorodna tradycja muzyczna, która odzwierciedla złożoną historię i kulturę Filipin.