1. Dialog i język :Miller posługuje się dialogiem naturalistycznym i mową potoczną, których powszechnie używają bohaterowie. Bohaterowie mówią tak, jak mówiliby prawdziwi ludzie, używając skrótów, slangu i wyrażeń potocznych.
2. Ustawienie i środowisko :Akcja rozgrywa się w skromnym domu i dzielnicy na Brooklynie. Miller barwnie przedstawia środowisko klasy robotniczej, oddając trudności gospodarcze i aspiracje zwykłych Amerykanów.
3. Komentarz społeczny :Miller wykorzystuje tę sztukę do zbadania problemów społecznych i ekonomicznych, przed którymi stoi klasa robotnicza w Ameryce po II wojnie światowej. Spektakl porusza takie tematy, jak pogoń za amerykańskim snem, napięcie rodzinne i wpływ kapitalizmu na jednostkę.
4. Charakterystyka :Postacie są dobrze rozwinięte, mają psychologiczną złożoność i realistyczne wady. Miller unika przedstawiania postaci jako całkowicie dobrych lub złych, zamiast tego przedstawia je z możliwymi do zidentyfikowania brakami i aspiracjami.
5. Dbałość o szczegóły :Opisy Millera są szczegółowe, tworząc poczucie bezpośredniości i realizmu. Sceneria spektaklu, obejmująca dom Willy'ego, restaurację i las, została szczegółowo opisana, aby zanurzyć widzów w świecie bohaterów.
6. Głębia emocjonalna :Chociaż wielu krytyków omawia realizm sztuki w kategoriach cech zewnętrznych, takich jak sceneria i dialogi, należy zauważyć, że głębia emocjonalna Millera jest również realistyczna. Przedstawia postacie z rozpoznawalnymi zmaganiami emocjonalnymi, dzięki którym widzowie mogą je utożsamić.
Ogólnie rzecz biorąc, zwracając szczególną uwagę na życie i doświadczenia zwykłych ludzi, sztuka Millera z powodzeniem ukazuje trudy i pragnienia amerykańskiej klasy średniej, demonstrując, że akceptuje podstawowe zasady realizmu.