* Miernik: Wiersze Donne'a są zwykle pisane pentametrem jambicznym, metrem składającym się z pięciu jambów lub par sylab nieakcentowanych i akcentowanych.
* Schemat rymów: Wiersze Donne'a często wykorzystują różne schematy rymów, w tym:
* AABB: Jest to najpopularniejszy schemat rymów w wierszach Donne'a i składa się z czterech wersów rymujących się parami.
* ABAB: Jest to kolejny powszechny schemat rymów w wierszach Donne'a i składa się z czterech wersów, które rymują się naprzemiennie.
* CDCD: Ten schemat rymów jest mniej powszechny w wierszach Donne'a, ale składa się z czterech wersów, które rymują się parami, przy czym drugi i trzeci wers rymują się ze sobą.
* Zablokowanie: Donne często używa w swoich wierszach enjambment, czyli przesuwania zdania lub frazy z jednego wiersza do drugiego. Technika ta pomaga stworzyć w jego wierszach poczucie przepływu i ruchu.
* Język graficzny: Wiersze Donne'a charakteryzują się również użyciem języka figuratywnego, takiego jak:
* Metafory: Donne często używa metafor, aby porównać dwie różne rzeczy w sposób sugerujący ukryte między nimi podobieństwo.
* Porównania: Donne również używa porównań, aby porównać dwie różne rzeczy, ale robi to używając słów „jak” lub „jako”.
* Personifikacja: Donne w swoich wierszach często nadaje ludzkie cechy przedmiotom nieożywionym lub abstrakcyjnym ideom.
* Aliteracja: Donne używa aliteracji, czyli powtarzania dźwięków spółgłosek na początku słów, aby stworzyć w swoich wierszach poczucie rytmu i faktury.
* Elipsa: Donne często pomija lub „przeskakuje” pewne słowa w swoich wierszach, aby stworzyć wrażenie kompresji lub pilności.
To tylko kilka cech strukturalnych charakteryzujących wiersze Johna Donne’a. Rozumiejąc te cechy, czytelnicy mogą głębiej docenić złożoność i kunszt twórczości Donne'a.