Oto fragment wiersza:
Zwrotka 1:
- Osoba mówiąca leży w łóżku, na wpół śpiąca, na wpół przebudzona, opisując „krainę Nod”.
- „Nod” odnosi się do biblijnej krainy, po której wędrował Kain po zabiciu brata, symbolizując miejsce wygnania lub oddzielenia od tego, co znane.
Zwrotka 2:
- Osoba mówiąca opisuje, że słyszała „śpiewające dziecko na sąsiedniej ulicy”.
- Śpiew reprezentuje przywołujący świat snów, odwołujący mówiącego do namacalnej rzeczywistości.
Zwrotka 3:
- Osoba mówiąca słyszy „wielki gong dzwoniący z daleka”, który wydaje się zarówno bliski, jak i odległy.
- Dźwięk gongu tworzy hipnotyczną i nieziemską atmosferę, zacierając granice między światem rzeczywistym a światem snów.
Zwrotka 4:
- Osoba mówiąca wspomina o „żonie wiedźmy”, która może być symbolem nieświadomej lub irracjonalnej strony ludzkiej psychiki.
- Opisuje się ją jako trzymającą „filiżankę złotego rosołu” dla „spieczonych ust” mówiącego, co sugeruje pielęgnującą lub uwodzicielską cechę.
Zwrotka 5:
- Czarownica karmi mówcę złotym rosołem, a mówca odczuwa poczucie uwolnienia i transcendencji.
- Głośnik mówi:„Popiłem powoli”, co wskazuje na zamierzone i przemieniające doświadczenie.
Zwrotka 6:
- Wiersz kończy się wejściem mówiącego w stan całkowitego zanurzenia się w świecie snów:„Spałem w altanie Czarownicy”.
- Oznacza to całkowite poddanie się sferze podświadomości i rozpuszczenie budzącego się ja.
Ogólnie rzecz biorąc, „Nod” przedstawia przejście między jawą a snem jako magiczną krainę czarów, w której zacierają się granice między rzeczywistością a wyobraźnią. Głośnik prowadzony jest przez tajemnicze postacie, takie jak czarownica, która ułatwia podróż do podświadomości i bezkresnych krain umysłu. Wiersz mówi o sile snów i ich zdolności do przenoszenia nas do świata niezwykłego.