Co ma na myśli wrona, gdy mówi, że zemsta będzie moja?

W sztuce „Tytus Andronikus” Williama Szekspira postać Tamory, królowej Gotów, wypowiada zdanie „zemsta należy do mnie” po tym, jak jej mąż Tytus Andronikus zabija jej syna Mutiusa. Wyraża chęć zemsty na Tytusie za zabicie jej syna. Wyrażenie „zemsta należy do mnie” jest deklaracją jej zamiaru samodzielnego zemsty, zamiast polegania w tym celu na prawie lub innych siłach zewnętrznych. Jest to oświadczenie o jej własnej wolnej woli i mocy oraz ostrzeżenie dla Tytusa, że ​​nie umknie jej gniewowi.

W kontekście spektaklu wers ten ma kilka warstw znaczeniowych. Z jednej strony odzwierciedla motywy zemsty i przemocy, które przewijają się przez całą sztukę. Pragnienie zemsty Tamory jest podsycane przez żal i złość po stracie syna i jest gotowa zrobić wszystko, aby to osiągnąć. Na innym poziomie linię można postrzegać jako odzwierciedlenie dynamiki mocy występującej w grze. Jako kobieta i cudzoziemka Tamora jest często marginalizowana i niedoceniana przez otaczających ją męskich bohaterów. Jednak jej deklaracja zemsty pokazuje, że nie można jej lekceważyć i że jest zdolna do samodzielnego sprawowania władzy i wpływów.

Zwrot „zemsta jest moja” ma także szerszy wydźwięk poza kontekstem spektaklu. Był używany w całej historii do wyrażenia idei, że sprawiedliwość i zemstę można osiągnąć poprzez osobiste działanie, a nie za pomocą środków prawnych lub instytucjonalnych. Jest to wezwanie do działania i przypomnienie, że ci, którzy krzywdzą innych, nie zawsze mogą uniknąć konsekwencji.