1. William Shakespeare (1564-1616):Jeden z najwybitniejszych poetów języka angielskiego. Szekspir stworzył wiele sonetów, w tym te o tonacji elegijnej. Na przykład Sonnet 71 bada smutek po stracie kogoś bliskiego.
2. John Milton (1608-1674):Inny wybitny angielski poeta, Milton, napisał sugestywne elegie, w tym „Lycidas”, elegię pastoralną opłakującą stratę swojego kolegi poety Edwarda Kinga.
3. Percy Bysshe Shelley (1792-1822):Shelley, znany ze swojej poezji romantycznej, napisał kilka elegijnych wierszy, w tym „Adonais”, w którym opłakuje śmierć innego poety Johna Keatsa.
4. Alfred, Lord Tennyson (1809-1892):Wśród dzieł poetyckich Tennysona znajdują się takie elegie, jak „In Memoriam A.H.H.” (In Memoriam Arthur Henry Hallam), zbiór wierszy opłakujących stratę bliskiego przyjaciela.
5. Emily Dickinson (1830-1886):Jedna z najsłynniejszych poetek amerykańskich. Dickinson często poruszała w swoich wierszach tematy śmierci i straty, np. „Ponieważ nie mogłem zatrzymać się dla śmierci”.
6. W. H. Auden (1907-1973):Auden, wpływowy poeta XX wieku, napisał kilka elegijnych wierszy, w tym „Pamięci W. B. Yeatsa” i „Funeral Blues”.
7. Seamus Heaney (1939-2013):Laureat literackiej Nagrody Nobla. Heaney napisał elegie, które dotyczyły osobistych strat, a także szerszych tematów społecznych i historycznych, np. w jego wierszu „The Toome Road”.
To tylko kilka przykładów poetów znanych ze swoich elegii. Wielu innych poetów w całej historii przyczyniło się do tradycji wierszy elegijnych.