Porównanie do ślimaka podkreśla również fakt, że człowiek jest istotą przyzwyczajenia. Tak jak ślimak dzień po dniu podąża tą samą ścieżką, tak też człowiek często wpada w rutynę i wzorce zachowań. Może to prowadzić do poczucia stagnacji i braku postępu, dlatego też Szekspir porównuje człowieka do aktora, który przez całe życie odgrywa różne role.
Porównanie do ślimaka przypomina także, że człowiek jest istotą śmiertelną. Tak jak ślimak w końcu dotrze do kresu swojej podróży, tak też człowiek w końcu dotrze do kresu swojego życia. To otrzeźwiająca myśl, ale może być również źródłem inspiracji, ponieważ przypomina nam, abyśmy jak najlepiej wykorzystali czas na ziemi i żyli pełnią życia.