1. Język graficzny: Wiersze prozatorskie często używają języka figuratywnego, w tym porównań, metafor, personifikacji i obrazów, aby stworzyć żywe doświadczenia zmysłowe i wywołać emocje u czytelników.
2. Muzyczność: Wiersze prozatorskie mogą wykorzystywać elementy muzyczne, takie jak rytm, aliteracja, asonans i współbrzmienie, aby stworzyć poczucie melodii i harmonii w tekście.
3. Zwięzłość: Podobnie jak tradycyjne wiersze, wiersze prozą są zazwyczaj zwięzłe i skondensowane. Przekazują swoje przesłanie i wywołują silną reakcję emocjonalną w zwięzłej formie.
4. Fragmentacja: Wiersze prozatorskie często odrywają się od tradycyjnych struktur zdań i konwencjonalnej interpunkcji, co skutkuje fragmentaryczną lub chaotyczną narracją. Technika ta dodaje rytmu i oddaje niuanse ulotnych myśli i emocji.
5. Elementy surrealistyczne: Wiersze prozatorskie mogą zawierać surrealistyczne lub fantastyczne obrazy, aby stworzyć marzycielską, nieziemską atmosferę. Elementy te wnoszą do narracji poczucie tajemniczości i irracjonalności.
6. Strumień świadomości: Wiersze prozatorskie mogą naśladować przepływ świadomości danej osoby, przedstawiając myśli, wspomnienia i emocje bez przestrzegania struktury chronologicznej lub liniowej.
7. Symbolika: Użycie symboli dodaje warstwom znaczeń wierszowi prozy. Elementy symboliczne mogą reprezentować abstrakcyjne idee, emocje lub głębsze tematy narracji.
8. Nacisk na emocje: Wiersze prozatorskie często kładą duży nacisk na przekazywanie intensywnych emocji, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Ta emocjonalna głębia może zaangażować czytelnika na głębokim poziomie.
9. Zestawienie: Wiersze prozatorskie mogą tworzyć kontrast i napięcie, zestawiając różne elementy, obrazy lub pomysły w tekście. Technika ta generuje dające do myślenia zestawienia, które wzmacniają siłę oddziaływania wiersza.
10. Niejednoznaczność i otwartość: Wiersze prozatorskie często pozostawiają miejsce na interpretację i wiele znaczeń. Otwarty charakter tych wierszy zachęca czytelników do aktywnego zaangażowania się w proces czytania i przedstawienia własnego punktu widzenia.
11. Abstrakcja: Wiersze prozatorskie mogą być abstrakcyjne pod względem tematyki lub sposobu przedstawiania idei. Ta abstrakcja może stworzyć poczucie uniwersalności i pozwolić, aby wiersz rezonował z czytelnikami na różnych poziomach.
12. Szczegóły sensoryczne: Wiersze prozatorskie mogą wplatać się w szczegóły zmysłowe, aby wywołać żywe i wciągające wrażenia. Te szczegóły mogą przenieść czytelnika w odrębne, wyobraźniowe krajobrazy.
Łącząc cechy liryczne, takie jak język figuratywny, muzykalność, intensywność emocjonalna i abstrakcja, z elementami narracyjnymi tekstu prozatorskiego, wiersze prozatorskie tworzą unikalny gatunek, który łączy estetykę poetycką z opowiadaniem historii.