Wiersz zaczyna się wersem „Trane, byłeś dźwiękiem wolności”, który nadaje ton pozostałej części wiersza. Brathwaite opisuje dalej muzykę Coltrane’a jako „rzekę dźwięku”, która „płynęła ulicami świata”. Chwali również zdolność Coltrane'a do improwizacji, mówiąc, że potrafił „sprawić, że saksofon zacznie mówić”.
Oprócz celebracji muzyki Coltrane'a, wiersz porusza także tematy wolności i duchowości. Brathwaite pisze, że muzyka Coltrane’a „otworzyła przed ludźmi nową przestrzeń” i że „dała nam wgląd w boskość”.
Wiersz kończy się wersami „Trane, już cię nie ma, ale twoja muzyka żyje w sercach i duszach wszystkich, którzy ją słyszeli”. To odpowiedni hołd dla muzyka, który wywarł tak głęboki wpływ na świat.
Oto bardziej szczegółowa analiza wiersza:
* Tytuł wiersza „Trane” nawiązuje do pseudonimu Coltrane’a. To pokazuje, że Brathwaite pisze z osobistej perspektywy i że ma głęboki związek z muzyką Coltrane’a.
* Wiersz napisany jest wierszem wolnym, co pozwala Brathwaite’owi stworzyć poczucie spontaniczności i improwizacji. To pasuje do wiersza o muzyku, który słynął z umiejętności improwizacji.
* Wiersz zawiera wiele obrazów opisujących muzykę Coltrane’a. Brathwaite porównuje muzykę Coltrane’a do rzeki, wiatru i ognia. Obrazy te pomagają stworzyć poczucie mocy i piękna muzyki Coltrane’a.
* W wierszu występuje również wiele powtórzeń. Brathwaite powtarza w całym wierszu wersety „Trane, byłeś dźwiękiem wolności” i „Trane, już cię nie ma, ale twoja muzyka żyje dalej”. Powtarzanie to pomaga wytworzyć poczucie rytmu i pędu, a także podkreśla wagę muzyki Coltrane'a.
Ogólnie rzecz biorąc, „Trane” jest mocnym i poruszającym hołdem złożonym Johnowi Coltrane’owi. Wiersz Brathwaite'a oddaje istotę muzyki Coltrane'a i jego wpływu na świat.