W ostatnim wersecie Folwarku zwierzęcego George Orwell posługuje się powieściową techniką alegorii, aby skomentować historię Związku Radzieckiego. Powieść opowiada historię grupy zwierząt, które obalają ludzkiego rolnika i zakładają społeczeństwo socjalistyczne. Jednak rewolucja zwierząt zostaje ostatecznie zdradzona przez świnie, które przejmują kontrolę nad farmą i stają się tak samo opresyjne jak ludzie, których obalili.
Ostatnie zdanie powieści to mocny akt oskarżenia Związku Radzieckiego i zdrady przez niego ideałów rewolucji rosyjskiej. Użycie przez Orwella alegorii pozwala mu wyrazić tę krytykę w sposób jasny i skuteczny. Porównując Związek Radziecki do podwórza, Orwell jest w stanie uwydatnić hipokryzję i korupcję reżimu. Niezdolność zwierząt do odróżnienia świń od ludzi jest metaforą sposobu, w jaki naród radziecki został poddany praniu mózgu i kontrolowany przez rząd.
Folwark zwierzęcy to klasyczny przykład wykorzystania literatury do komentowania kwestii politycznych i społecznych. Powieść Orwella w mocny sposób przypomina o niebezpieczeństwach totalitaryzmu i wadze walki o wolność i demokrację.