„Also sprach Zarathustra” słynie z majestatycznej sekcji otwierającej, której towarzyszą strzeliste fanfary instrumentów dętych blaszanych, i stał się jednym z najbardziej kultowych utworów muzyki klasycznej. Praca podzielona jest na dziewięć części, z których każda przedstawia inne aspekty koncepcji filozoficznych Nietzschego przedstawionych w jego książce pod tym samym tytułem.
Kompozycja Straussa oddaje istotę idei Nietzschego, przedstawia podróż głównego bohatera Zaratustry i porusza takie tematy, jak ludzka egzystencja, samopoznanie i poszukiwanie wyższego celu. Utwór charakteryzuje się bogatą orkiestracją, dramatycznymi melodiami i wykorzystaniem motywów przewodnich (powtarzających się tematów związanych z konkretnymi postaciami lub pomysłami), które dodają muzyce głębi i złożoności.
Utwór „Also sprach Zarathustra” zajmował ważne miejsce w kulturze popularnej, zwłaszcza jako muzyka otwierająca film science fiction Stanleya Kubricka z 1968 r. „2001:Odyseja kosmiczna”. Utwór został również wykorzystany w różnych filmach, programach telewizyjnych, reklamach i innych mediach.
Ogólnie rzecz biorąc, „Also sprach Zarathustra” Richarda Straussa jest jednym z jego najbardziej znanych i wpływowych dzieł, podziwianym za muzyczny blask, filozoficzną głębię i zdolność wywoływania potężnych emocji oraz inspirowania słuchaczy do kontemplacji głębokich tematów filozoficznych.